فقرا در حال وسعت و تنگ‌دستى انفاق كنند ، و خشم و غضب فرونشانند ، و از بدى مردم درگذرند ، ( چنين مردمى نيكوكارند ) و خدا دوست نيكوكاران است . نيكان كسانى هستند كه هرگاه كار ناشايسته از ايشان سرزند يا ظلمى به نفس خويش كنند خدا را به ياد آرند و از گناه خود به درگاه خدا توبه و استغفار كنند ، ( كه مىدانند ) جز خدا هيچ‌كس نمىتواند گناه خلق را بيامرزد ، و آنها هستند كه اصرار در كار زشت نكنند ؛ چون به زشتى معصيت آگاهند . آنها هستند كه پاداش عملشان آمرزش پروردگار است و باغ‌هايى كه از زير درختان آن نهرها جارى است . جاويد در آن بهشت‌ها متنعم خواهند بود و چه نيكوست پاداش نيكوكاران عالم . وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ * وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا فِي أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ * فَآتاهُمُ اللَّهُ ثَوابَ الدُّنْيا وَ حُسْنَ ثَوابِ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ؛ « 1 » چه بسيار پيغمبرى كه جمعيت زيادى از پيروانش در جنگ كشته شدند و با اين حال اهل ايمان با سختىهايى كه در راه خدا به آنها رسيده مقاومت كردند و هرگز بيمناك و زبون نشدند و سر زير بار دشمن فرونياوردند و راه صبر پيش گرفتند كه خداوند صابران را دوست مىدارد . آنها در هيچ سختى جز به خدا پناهنده نمىشدند و جز اين نمىگفتند كه ، بار پروردگارا ! به كرم خود از گناه و ستمى كه ما دربارهء خود كرده‌ايم در گذر و ما را ثابت قدم بدار و ما را بر محو كافران مظفر و منصور گردان . پس خداوند فتح و فيروزى در دنيا و ثواب در آخرت نصيبشان گردانيد كه خدا نيكوكاران را دوست مىدارد . بَلى مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ؛ « 2 » آرى هركه وفا كند به عهد خود ، بپرهيزد از سخط پروردگار ، پس البته خدا دوست دارد پرهيزكاران را .

--> ( 1 ) . همان ، آيات 146 - 148 . ( 2 ) . همان ، آيهء 76 .